Cadelam

De invloed van centrale banken op uw portefeuille

13 maart 2019 | Cadelam

Capfi Delen Asset Management (Cadelam) is een dochteronderneming van Delen Private Bank en de fondsenbeheerder binnen de groep. De beleggingsfilosofie die Cadelam hanteert is voorzichtig, actief en flexibel, waarbij opportuniteiten worden gezocht in functie van de marktomstandigheden, in alle segmenten van de markt.

Bij het beheren van de tegoeden binnen de door Cadelam beheerde fondsen, staat het vermogensbehoud centraal. Van zodra aan dit streefdoel is voldaan, wordt gezocht naar mogelijkheden om het kapitaal te laten aangroeien met (ten minste) de inflatie. In de huidige marktomgeving, gekenmerkt door zeer lage rentevoeten, is deze secundaire doelstelling zeer uitdagend geworden en vergt het heel wat creativiteit om met een (zeer) beperkt risico toch een zeker rendement te zoeken.

Beurzen zijn tuk op de verklaringen van centrale bankiers als Mario Draghi en Jerome Powell. De voorzitters van de centrale bank hebben immers de sleutels in handen van het monetaire beleid van een land of economische regio.

“ De centrale bank is een belangrijke speler: zij kunnen de economie afremmen of juist stimuleren. ”

Dat maakt de centrale bank tot een van de belangrijkste economische spelers: ze kan de economie stimuleren of net afremmen. Het doel van de verschillende monetaire interventies wordt bepaald door de statuten van de betrokken instelling. Zo heeft de Europese Centrale Bank als enige doel de inflatie “in de buurt van, maar lager dan 2%” te houden. De Amerikaanse Federal Reserve (Fed) waakt niet alleen over een aanvaardbare inflatie, ze streeft ook naar een zo laag mogelijke werkloosheid en een duurzame economische groei.

Vastleggen van de kortetermijnrente

Om die doelstellingen te realiseren, is het belangrijkste instrument van een centrale bank het bepalen van de kortetermijnrente, ook wel de basisrente genoemd. Wil een centrale bank de inflatie beïnvloeden, dan moet ze haar basisrente bijstellen. Die rente gebruiken de banken zelf als basis voor het rentetarief waartegen ze geld lenen aan economische actoren. Stijgt de rente, dan wordt lenen duurder voor de gezinnen en bedrijven. Zij zullen twee keer nadenken voor ze een investering aangaan, waardoor de economie vertraagt. Het omgekeerde is ook waar: een lage rente betekent dat lenen goedkoper wordt, waardoor de economie een extra stimulans krijgt. 

In 2018 zagen we hoe de Fed via haar rentebeleid meermaals de dynamiek van de grootste economie ter wereld enigszins aan banden trachtte te leggen. Ze trok haar rente viermaal op, tot 2,50% op het einde van het jaar. Maar begin februari nam Jerome Powell een bocht van 180 graden: hij liet uitschijnen dat er voor het eerst sinds lang geen nieuwe renteverhoging zou komen en dat de Fed geen geld meer uit de economie zou halen. Daaruit blijkt dat hij zich toch wat zorgen maakt over de groei in de VS. In Europa blijft de Europese Centrale Bank (ECB) de economie volop steunen: de kortetermijnrente blijft op -0,40%.

Ingrijpen om financiële stabiliteit te garanderen

Sinds de bankencrisis van 2008 grepen centrale banken regelmatig in om geld te pompen in het financiële systeem (het expansieve monetaire beleid). Op het hoogtepunt van de crisis bleek het wantrouwen tussen de banken zo groot, dat de markt voor kredieten tussen banken onderling (interbankenleningen) nagenoeg volledig opdroogde. De centrale bankiers kochten daarom massaal obligaties op en brachten zo miljarden euro’s in circulatie. Die interventie duwde de rentes op obligaties – op korte en lange termijn - naar een dieptepunt. De economie zat aan het geldinfuus. Maar het werkte wel: de wereldeconomie klom langzaamaan uit de recessie en begon aan een economische remonte die 8 jaar zou duren.

Impact op de portefeuilles

Het expansieve beleid van de voorbije tien jaar had tot gevolg dat de rendementen van vastrentende effecten kunstmatig laag werden gehouden. Het monetaire beleid van de centrale banken laat zich dus ook voelen in het rendement van portefeuilles. Staat de kortetermijnrente hoog, dan is het voor de beheerders van Cadelam interessant om te investeren in vastrentende effecten met korte looptijd, zoals staats- of bedrijfsobligaties. Staat de rente laag, dan offeren ze – met enige tegenzin - wat rendement op in ruil voor een zekere veiligheid. Het rendement van een obligatie moet trouwens steeds tegen het licht van de inflatie worden gehouden. Is de rentevoet lager dan de inflatie, dan boekt de belegger een reëel verlies. Voor een positief reëel rendement dient de rente dus hoger te zijn dan de inflatievoet. Momenteel bedraagt de kortetermijnrente van de Verenigde Staten 2,5%, dat is een stuk hoger dan de inflatie (1,9%). In de eurozone is de inflatie relatief laag, maar de ECB handhaaft een negatieve rentevoet (-0,4%). Opteren voor een vastrentende belegging in de eurozone is nu dus niet interessant. 

Inflatie vs. rentevoet in de eurozone en de Verenigde Staten

Bron: Bloomberg

Positionering van Cadelam

Beleggingen in euro op korte termijn brengen een negatief rendement op, dus het is logisch dat de beheerders van Cadelam investeringen in zulk papier beperken. Toch verkiezen ze Europese obligaties met een korte looptijd tegenover een langere looptijd, zodat zij niet voor lange tijd opgezadeld zitten met laagrentende effecten.

“ De centrale banken haalden de rendementen van vastrentende effecten kunstmatig naar beneden. ”

Er is ook weinig appetijt voor kortetermijnbeleggingen in Amerikaanse dollar, maar dan eerder omwille van het wisselkoersrisico. Wisselkoersen zijn namelijk uiterst moeilijk te voorspellen, terwijl ze het rendement sterk kunnen beïnvloeden.

Het monetaire beleid van de ECB speelt duidelijk niet in het voordeel van voorzichtige beleggers met een grote obligatieportefeuille. Haar interventies zijn rechtsreeks voelbaar in de rendementen. Analisten verwachten dat we ook in de nabije toekomst moeten rekening houden met lage rentes. Voor dit portefeuillesegment is waakzaamheid geboden. Wie een hoger rendement wil, zal onontkoombaar meer risico moeten nemen. Het is een harde economische wet, maar het is de wet.